تبليغاتX
LOVE CITY . شهر عشق

LOVE CITY . شهر عشق

عشق........

هر جا از عاشقي بپرسيد كه عشق چيست تنها به زخمهاي خود اشاره مي كند . عشق حاشيه انسان بر كتاب آفرينش است ، عشق سرطان دوست داشتن است ، عشق خريد و فروش پاياپاي عاشق و معشوق است ،عشق لك لكي است كه كه روي درخت خاطرات لانه دارد ، عشق دل ماست تقسيم بر همه زيباييها ، عشق همان است كه دل ما در آن قرار ملاقات مي گيرد ، عشق عقد دائم ما با غم و غربت است ، عشق شب نامزدي ما با جدايي است ، عشق لحظه عظيمي است كه در آن زنت براي معالجه قلبت طلا هايش را مي فروشد ، عشق كاري است كه تنها از سينه سوخته هاي محبت و دود چراغ خورده هاي معرفت بر مي آيد ، عشق من و توييم به اضافه يك پاييز قدم زنان ، عشق يك نگاه نيست عشق يك كلمه نيست
 عشق خلاصه شده در فاصله ، عشق آزادي است ، عشق شادي است ، عشق آغاز آدامي زادي است ، عشق آغاز روئيدن است ، عشق رودخانه ليلي است كه صدا ندارد ، عشق جهنمي است كه دوا ندارد ،  زندگي همواره دو نيمه است نيمه اي سرد و آجين و نيمه اي سوزان و آهنگين عشق آن نيمه سوزان زندگي است ، عشق پلي است كه اقليم حيات و سرزمين مرگ را به هم پيوند مي دهد ، عشق چون درياست عشق رسوا و رسوايي است عشق تنها و تنها يي است ، عشق نكهت جان است جان و ايمان است ، عشق وجه سبحان است پير عرفان است شاه مردان است ، عشق بستان است گلستان است بي پايان است ، عشق آفتاب است ، لطف مهتاب است ، عشق بي عين و  بي شين است ، عشق چراغ نجات بخش انسان است ، عشق نوري است كه در هر نظري جلوه گر است ، عشق اسطرلاب اسرار خداست ، يادگاري است كه در اين كنبد دوار مي ماند ، عشق آتش دلهاي كباب است ، عشق دردها را درمان مي كند ، عشق تمناي دو قلب است ، عشق پيوست بهترين محبتي است ميان من و تو .

اي كه مي پرسي نشان عشق چيست                                عشق چيزي جز ظهور مهر نيست

عشق  يعني  مهر  بي   اما   و   اگر                                عشق  يعني  رفتن  با  پاي  و  سر

عشق  يعني   عاشقي   بي    زحمتي                               عشق   يعني   بوسه   بي  شهوتي

عشق   يعني   دشت    گلكاري   شده                                در  كويري  چشمه اي  جاري شده

يك   شقايق   در   ميان   دشت   خار                                 باور   امكان   با   يك   گل    چهار

در  خزان  برگريز  و  زرد  و  سخت                               عشق  تاب   آخرين   برگ   درخت

عشق   يعني    زشتي    زيبا     شده                                عشق    يعني    گنگي   گويا   شده

عشق   يعني    مهرباني    در   عمل                               خلق   كيفيت     به     زنبور   عسل

عشق    يعني      يك      نگاه   آشنا                             ديدن      افتادگان         زير       پا

زير   لب    با    خود    ترنم   داشتن                              بر   لب    غمگين     تبسم   كاشتن

عشق  آزادي   ،   رهايي   ،   ايمني                              عشق     زيبايي    زلالي    روشني

عشق   يعني   تنگ   بي  ماهي  شده                             عشق   يعني    ماهي    راهي  شده

عشق   يعني   آهويي   آرام   و  رام                             عشق يعني صيادي بدون تير  و  دام

عشق   يعني   برگ   روي  ساقه ها                             عشق   يعني    گل  بروي  شاخه ها

عشق    يعني     از     بديها   اجتناب                             بردن    پروانه ها    از   لاي  كتاب

در  ميان  اين   همه   غوغا   و  شر                            عشق    يعني    كاهش    رنج  بشر

اي   توانا   ،    نا توان    عشق باش                            پهلوانا   ،    پهلوان    عشق   باش

اي  دلاور  دل  به   دست  آورده  باش                            در   دل    آزرده   منزل   كرده  باش

عشق  يعني  تشنه اي  خود  نيز   اگر                           واگذاري   آب   را   بر    تشنه    تر

عشق    يعني    ساقي    كوثر    شدن                           بي  پر  وبي   پيكر   بي   شر   شدن

عشق    يعني    خدمت      بي    منتي                            عشق   يعني    طاعت    بي     جنتي

گاه    بر    بي    احترامي    ،  احترام                            بخشش  و   مردي   به   جاي  انتقام

عشق   را  ديدي  خودت  را  خاك  كن                            سينه ات رادرحضورش چاك چاك كن

عشق  كه  آمد  خود  را  گم  كن عزيز                           قوت  خود  را  قوت  مردم  كن عزيز

عشق   يعني     مشكلي     آسان  كني                           دردي   از   درماندهاي   درمان  كني

عشق    يعني    خويشتن   را   گم كني                          عشق   يعني   خويش   را  گندم  كني

عشق  يعني  نان  ده  و  از دين مپرس                          در   مقام    دين    از    آيين   مپرس

 هر  كس  كه  او را  خدايش  جان  دهد                        آدمي   بايد   كه   او   را    نان   دهد

 در    تنور     عاشقي      سردي   مكن                        در     مقام     عشق    نامردي   مكن

 لاف    مردي   ميزني     مردانه   باش                       در   مسير   عاشقي     افسانه   باش

  دين    نداري     مردي      آزاده   باش                   هر  چه   بالا   مي روي   افتاده  باش

        عشق     يعني     لحظه هاي    التهاب                       عشق   يعني   لحظه هاي   ناب  ناب

       عشق يعني   همچو   من   شيدا   شدن                         عشق  يعني   قطره   و   دريا   شدن

        عشق    يعني   ديده   بر   در    دوختن                        عشق   يعني    در   فراقش  سوختن

عشق   يعني      ظاهر      باطن    نما                        باطني     آكنده     از      نور      خدا

عشق    يعني   عارفي    بي  خرقه اي                         عشق     يعني      بنده    بي فرقه اي

عشق     يعني     آنچنان    در   نيستي                           تا     كه     معشوقت    نداند   كيستي

عشق     يعني       ذهن    زيبا   آفرين                            آسماني      كردن      روي      زمين

عشق   گويد    مست  شو   كه   عاقلي                          از    شراب    غير    انگوري     ولي

هر  كه  با  عشق آشنا  شد  مست   شد                           وارد   يك   راه    بي    بنبست     شد

كاش    در    جانم   شراب    عشق  باد                           خانه    جانم     خراب       عشق  باد

هر   كجا   عشق  آيد   و   ساكن  شود                          هر  چه   نا ممكن  بود  ممكن    شود

در  جهان   هر   كار   خوب  ماندنيست                          رد  پاي  عشق جاويدان  و  ماندنيست

شعرهاي      خوب      ديوان      جهان                         سر  عشق  است  و سرود    عاشقان

آري ،   عشق   رمزي   در   دل   است                          شرح ووصف عشق كاري مشكل است

عشق   يعني   شور   هستي  در    كلام                         عشق   يعني   شور ، مستي   واسلام

هر چه عشق را گويم شرح و بيان

چون به عشق آيم خجل گردم زآن

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و چهارم خرداد 1385ساعت 19:15  توسط حامد  | 

زندگی.........

زندگی گل زردی است به نام غم

فریاد سیاهی است به نام آه

رشته کوهی است به نام آرزو

و رودخانه ای است به نام عشق

که به دریای صفا می ریزد

زندگی یعنی عشق، محبت، امید و آرزو

که در آخر به بیابانی به نام وداع منتهی می شود

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و چهارم خرداد 1385ساعت 19:14  توسط حامد  | 

دوست داشتن......

دوست داشتن به ۵ زبانه دنیا:

   TI AMO      ایتالیا

TEBIA LUBLU    روسی

SANI SEVIYORUM  ترکی

ICH LIBE DICH   آلمانی

ILOVE YOU      انگلیسی

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و چهارم خرداد 1385ساعت 19:13  توسط حامد  | 

آغوش......

تا گرم اغوشت شدم

چه زود فراموشت شدم

تقصر تو نبود...!

خودم باریروی دوشت شدم

کاشکی دلت بهم میگفت :

نقشه ای قلبمو داره .......!!

هرکی زد و رفت و شکست........

یه روز یه جا کم میاره....!!

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفدهم خرداد 1385ساعت 13:35  توسط حامد  | 

راز گل شقایق در شقایق بودن چیست ؟

 
راز شقایق

شقايق گفت :با خنده نه بيمارم، نه تبدارم
اگر سرخم چنان آتش حديث ديگري دارم
گلي بودم به صحرايي نه با اين رنگ و زيبايي
نبودم آن زمان هرگز نشان عشق و شيدايي
يکي از روزهايي که زمين تبدار و سوزان بود
و صحرا در عطش مي سوخت تمام غنچه ها تشنه
ومن بي تاب و خشکيده تنم در آتشي مي سوخت
ز ره آمد يکي خسته به پايش خار بنشسته
و عشق از چهره اش پيداي پيدا بود ز آنچه زير لب
مي گفت :
شنيدم سخت شيدا بود نمي دانم چه بيماري
به جان دلبرش افتاده بود- اما
طبيبان گفته بودندش
اگر يک شاخه گل آرد
ازآن نوعي که من بودم
بگيرند ريشه اش را و
بسوزانند
شود مرهم
براي دلبرش آندم
شفا يابد
چنانچه با خودش مي گفت بسي کوه و بيابان را
بسي صحراي سوزان را به دنبال گلش بوده
و يک دم هم نياسوده که افتاد چشم او ناگه
به روي من
بدون لحظه اي ترديد شتابان شد به سوي من
به آساني مرا با ريشه از خاکم جداکرد و
به ره افتاد
و او مي رفت و من در دست او بودم
و او هرلحظه سر را
رو به بالاها
تشکر از خدا مي کرد
پس از چندي
هوا چون کوره آتش زمين مي سوخت
و ديگر داشت در دستش تمام ريشه ام مي سوخت
به لب هايي که تاول داشت گفت:اما چه بايد کرد؟
در اين صحرا که آبي نيست
به جانم هيچ تابي نيست
اگر گل ريشه اش سوزد که واي بر من
براي دلبرم هرگز
دوايي نيست
واز اين گل که جايي نيست ؛ خودش هم تشنه بود اما!!
نمي فهميد حالش را چنان مي رفت و
من در دست او بودم
وحالا من تمام هست او بودم
دلم مي سوخت اما راه پايان کو ؟
نه حتي آب، نسيمي در بيابان کو ؟
و ديگر داشت در دستش تمام جان من مي سوخت
که ناگه
روي زانوهاي خود خم شد دگر از صبر اوکم شد
دلش لبريز ماتم شد کمي انديشه کرد- آنگه  
مرا در گوشه اي از آن بيابان کاشت
نشست و سينه را با سنگ خارايي
زهم بشکافت
زهم بشکافت
اما ! آه
صداي قلب او گويي جهان را زيرو رو مي کرد
زمين و آسمان را پشت و رو مي کرد
و هر چيزي که هرجا بود با غم رو به رو مي کرد
نمي دانم چه مي گويم ؟ به جاي آب، خونش را
به من مي داد و بر لب هاي او فرياد
بمان اي گل
که تو تاج سرم هستي
دواي دلبرم هستي
بمان اي گل
ومن ماندم
نشان عشق و شيدايي
و با اين رنگ و زيبايي
 
و نام من شقايق شد
 
گل هميشه عاشق شد
 
 
+ نوشته شده در  چهارشنبه دهم خرداد 1385ساعت 20:8  توسط حامد  | 

قلب شهر عشق

+ نوشته شده در  یکشنبه هفتم خرداد 1385ساعت 13:40  توسط حامد  | 

منو ببخش........

YYYYYYYYYYYY  

منو ببخش عزیز من اگه می گم باهام نمون

دستای خالیمو ببین آخر قصه رو بخون

 ترانه ای رو که برات گفته بودم فروختمش

با پول اون نخ خریدم  زخم دلم رو بستمش

همسفر شعر و جنون عاشق ترین عالمم

تو عشقتو ازمن بگیر من واسه تو خیلی کمم

بین من و تو فاصله است  یک در سرد آهنی

من که کلیدی ندارم   تو واسه چی در می زنی

این در سرد لعنتی  شاید که نخواد وا بشه

قلبتو بردار و برو قطار داره سوت می کشه

همسفر شعر و جنون عاشق ترین عالمم

تو عشقتو از من بگیر من واسه تو خیلی کمم

من واسه تو خیلی کمم

   

قلب من

+ نوشته شده در  یکشنبه هفتم خرداد 1385ساعت 13:36  توسط حامد  | 

حافظا.........

بلبلی برگ گلی خوش رنگ در منگار داشت

      واندر آن برگ و نوا خوش ناله های زار داشت

گفتمش در عین وصال این ناله و فریاد چیست؟

       گفت ما راجلوه معشوق بر این کار داشت....

+ نوشته شده در  یکشنبه هفتم خرداد 1385ساعت 13:35  توسط حامد  | 

لياقت عشق

عشقی جدا از معشوق
 
روزی شیوانا پیر معرفت یکی از شاگردانش را دید که زانوی غم بغل گرفته و گوشه ای غمگین نشسته است. شیوانا نزد او رفت و جویای حالش شد. شاگرد لب به سخن گشود و ازبی وفایی یار صحبت کرد و اینکه دختر مورد علاقه اش به او جواب منفی داده و پیشنهاد ازدواج دیگری را پذیرفته است.
شاگرد گفت که سالهای متمادی عشق دختر را در قلب خود حفظ کرده بود و با رفتن دختر به خانه مرد دیگر او احساس می کند باید برای همیشه با عشقش خداحافظی کند.
شیوانا با تبسم گفت:" اما عشق تو به دخترک چه ربطی به او دارد؟"
شاگرد با حیرت گفت:" ولی اگر او نبود این عشق و شور و هیجان هم در وجود من نبود!!."
شیوانا با لبخند گفت:" چه کسی چنین گفته است. تو اهل دل و عشق ورزیدن هستی و به همین دلیل آتش عشق و شوریدگی دل تو را هدف قرار داده است. این ربطی به دخترک ندارد. هر کس دیگر هم جای دختر بود، تو این آتش عشق را به سمت او می فرستادی. بگذار دخترک برود! این عشق را به سوی دختر دیگری بفرست. مهم این است که شعله این عشق را در دلت خاموش نکنی. معشوق فرقی نمی کند چه کسی باشد! دخترک اگر رفت با رفتنش پیغام داد که لیاقت این آتش ارزشمند را ندارد. چه بهتر! بگذار او برود تا صاحب واقعی این شور و هیجان فرصت جلوه گری و ظهور یابد! به همین سادگی!
 
+ نوشته شده در  یکشنبه هفتم خرداد 1385ساعت 0:30  توسط حامد  | 

سلام........  

 

خوبيد......  

 

من بازم اومدم......

 

شرمنده كه اين قدر طول كشيد...

 

ولي بلاخره اومندم......

 

ولي زياد نمي تونم به روز كنم.....

 

+ نوشته شده در  یکشنبه هفتم خرداد 1385ساعت 0:23  توسط حامد  |